تفاوت من و تو

در جهان پر ز زرق و برق دور تو

عجیب این که چشم نم کشیده ام

دیده کور سوی مهر را درون تو

ولی عجیب تر ز کار من

این که آن دو نرگسی که حسرت تمام عالم اند

در جهان تار و تیره ام

ندیده اند

این دو چشم خیس را

این دو مملو از زلال اشک را

این دو آینه که می دهند

از دوباره نور مهر را به تو

تفاوت من و تو در نگاهمان نهفته است و بس

راهمان جداست تا ابد

که روشن است چشم تو

کنار سخره ی سیاه سینه ات

و من که کور بعد تو دو دیده ام

ولی به یاد قبل ها

سرخی دلم سپید